©

© Narilla

კატეგორია

"Vivat akademia! Vivat professores!" "აკრძალული ლიტერატურა" "არა" ნეპოტიზმს! "ვიაროთ ბიბლიოთეკასთან ერთად" "ვსაუბრობთ ლიტერატურაზე" "თსუ-დესპანი" "მიყვარს" V/S "არ მიყვარს" "მოდი ვისაუბროთ" "მწერალთა კავშირი" "პრობლემური სინათლის გამო" "საბჭოთა კავშირი" "ცხოვრება მშვენიერია" 2nd European Students for Liberty Conference in Tbilisi Apple-ის ვაშლები Atagenus Bohemian Style Bohemiens Boho Collections Cyberbullying Doodle Art Flea Market Gitanos Google Goran Bregović Gypsy International Day of Yoga Message Models Narila Narilla Roma People Romale Science Picnic Science Picnic 2013 Science Picnic 2014 Search Smoking is not good for your health Star Children TM TSU TSU National Scientific Library TSU Party Uncle Sam Vibe Words workshop Yoga СССР ადამიანი ამოუცნობი მოვლენები ამულეტი ასტროლოგია ასტროლოგიური რუკა აღმოსავლური პრაქტიკები ბიბლიოთეკა განათლება გარესამყაროდან შინასამყაროში დათო ბარბაქაძე დამთხვევა დამოკიდებულება დასაქმების ფორუმი დეჟავუ დღიური ეზოთერიკა ემპათია ენის კვირეული ექსპერიმენტი ექსტრასენსი ვეგეტარიანელობა ზამთრის სკოლა თავისუფალი ბაზრობა თალია თსუ თსუ ეროვნული სამეცნიერო ბიბლიოთეკა ინდიელი იოგა იოგის საერთაშორისო დღე კონკურსი კონფერენცია კროსვორდი ლექსიკონი ლიტერატურა ლოზუნგები მანდალა მე შენ ის ჩვენ თქვენ ისინი მეგობრობა მუზა მუსიკა ნარილა პარანორმალური მოვლენები პიროვნებათა საზღვრები რა? სად? როდის? რეინკარნაცია საზაფხულო სკოლა სამეცნიერო პიკნიკი საჩუქარი სახელი სექსი სიტყვები სიყვარული სკოლა სპეციალური საჭიროებანი სტილი სხვა ტანსაცმლის მოდელირება ტელეპატია ტრანსცენდენტური მედიტაცია ფოტოები ფსიქოლოგიური სეანსები ფსიქოლოგიური ტესტი ჩანახატები ჩემ შესახებ წერილი წიგნები წიგნების ჭია წიგნიერების წელი წიგნის საერთაშორისო დღე

Monday, December 14, 2015

გასწრობანა საკუთარ თავთან


აქვს რააც საქმელი, ამიტომ მივმარავ ემს ბლოგ, რომელსაც არც ისე ხშირი სტუმარი ჰყავს. ჩემი ვიმიზანი ეს არცაა (თორემ ალბათ ვიფიქრებდი ამაზეც).

ყო დრო, როცა ემი ვიმიზანი ყოფილა წერის სწავლა, საკუარი ემოციების, ფიქრებისა და აზრების წერილობი გაფორმება, ვერბალური გამოხატულების მიცემა. ფრო ზუსტად რომ ქვა, ვცდილობდი ემოციების ჯერ ფიქრებად ქცევას, მერე ფიქრების აზრებად, აზრი კი უკვე მზა პროდუქტია ენისვის, რადგან მას უფრო ადვილად გამოვქვამ, ვიდრე აზრის წინამორბედ ფორმებს ფიქრებისა და კიდევ უფრო ამორფული ემოციების ემხვევა.

სე და ამგვარად, უკვე წერამ დამაწყებინა ემოციების გააზრებისა და მათთვის სახელების დარქმევის სწავლა. სხვა ემხვევა ეს მარლაც პრობლემა იყო, რადგან ემი მგრნობელობი სამყარო გაცილები არბებდა გონებრივი აქტივობის სფეროს, ეგრნებები გაცილები მეტი იყო, ვიდრე ლოგიკური მსჯელობა...

ცდელობა მარლაც არის უკვე წინ გადადგმული ნაბიჯი, მიზნის დასახვა და მისკენ სწრაფვა, სივრცე ორიენტირების მსგავსად საიროს A და B წერტილების განსაზვრასა და იმის გარკვევას, თუ რა წერტილია ენს ცხოვრება A წერტილი და რა მიმართულები გსურს წასვლა, რისი მიღწევა გსურს და სად მდებარებს ის B წერტილი, რომლამდე მისვლის ემხვევაიც იტყოდი, რომ "მე მიზანს მივაღწიე". სე რომ ყველაფერს ავისი მნივნელობა ენიება და ენც კმაყოფილი ხარ მიღწეული ედეგის გამო. თუმცა, რა ქმა უნდა, ამი არ ამოიწურება ყოველივე.

ანდახან მიზნის დასახვაა ვიონ პრობლემა, არ ვამბობ არაფერს, მოზაიკურად და სქემატურად მიზნამდე მისაწევი გზის წარმოდგენაზე. მაინ ხდება, როცა ენი ცხოვრება ერ დიდ ლაბირინ ემსგავსება, მისი ახლარული სტრუქტურა კი იმდენად გაბნევს, რომ ავს უსუსურადაც კი გაგრნობინებს. აგრამ ამავე დროს, ეგწევს იმის გავიცნობიერების ალა, რომ მიხვდე, ამ ლაბირინ მხოლოდ ერ დამპროექტებელი ჰყავდა და ეს შენ ხარ. "ყავდა" აქამდე ეს დამპროექტებელი, რომელმაც იქამდე გაარულა ლაბირინთი, რომ ავადვე აირია და გაიხირა სადაც, რომელიაც იხ. ოკლედ, ბევრი რომ არ გავაგრელო, ერადერ გამოსავალი მოვლენა ზედხედიდან ყურებაა, დაინახავ ფარ ხედი ლაბირინს? - გზასაც გამოაგნებ და ეილება უფრო მეტიც ლო, ორიენტაციისა და ალტერნატიული გზები გამოგნების უნარი განივიარო. ეტა რამდენად მონდომებულია ადამიანი? ამდენად ეულია გაასწროს საკუარ ავს? ად იწყება და სად ავრდება? აღწევს მიზანს და ამი კმაყოფილდება? ეტი უნდა?

ნდა! :)